Linuks i sprzęt

Od stycznia 2005 roku używam Linuksa. Jeszcze wtedy równolegle używałem Windows XP, ale w marcu 2005 roku. podziękowałem mu definitywnie, przechodząc na pingwina. Moją pierwszą dystrybucją był Debian Sarge, który kompletnie rozwaliłem w czerwcu 2005 r. Nie zniechęcony tą porażką (a co! grunt to samozaparcie ) zainstalowałem dystrybucję, którą mieli moi koledzy – Gentoo. Do dnia dzisiejszego używam jej jako jedynego systemu operacyjnego na domowym komputerze.

Dlaczego wybrałem Linuksa, będąc wieloletnim użytkownikiem wielu wersji MS Windows? Po pierwsze chciałem jakiejś odmiany, po drugie znajomi, którzy wiele mi pomogli w migracji, ciągle zachwalali ten system. Kiedy wreszcie pomogli mi go zainstalować i skonfigurować, kiedy wreszcie mogłem samodzielnie go psuć, rzeczą, która w końcu zadecydowała o tym, że zostaję na tym systemie było co chwila powtarzane: „O kurde, ale to fajne, dlaczego tego w Windows nie wymyślili wcześniej?”.
Poza tymi wybuchami zachwytu jest jeszcze kilka innych ważnych rzeczy, dzięki którym nie wrócę na Windows. Przede wszystkim wiem, co dzieje się z moim komputerem w każdej chwili. Mam wpływ na wszystko, co działa. Nic bez mojej zgody z mojego komputera nie wychodzi. Czuję się przez to bezpieczniejszy, choć może to nieco złudne, bo i sam system i programy na niego zawierają błędy. Używam wolnego oprogramowania (nie powolnego) i nie jestem do nikogo przywiązany chorymi licencjami i dziwnymi zakazami. Czuję się bardziej wolny, niż używając Windows. To w gruncie rzeczy jest ważne.

Na czym bawię się w domu:

Sprzęt: